Kedi Jr.

Hiç yorum yok
Şekil 1 A - Sefa Pezevenkliğine Giriş 101: Nerede yattığın değil, rahat uyuyup uyumadığın mühim.

Günlerdir en çok eksikliğini hissettiğimiz renk sarı...

Güneşin yüzünü neredeyse görmüyoruz.

Sarı yaprakları daha düşer düşmez süpürüp yok ediyorlar.

Her yer gri, ıslak...

Bütün bu renksizlik içinde yuvarlanıp giderken, hayatımızdaki en 'Sarı Şey' sessizce bu dünyayı bırakıp gitmeye karar verdi.

'Sarı şey' onun adlarından biri.

Çok adı vardı oğlumun, iki ailesi, çok da seveni. Kedi Jr.'ın insanlarıydık biz. 

2013 giderayak bizden aldı O'nu.

Sessizce. Acısız dyorlar, öyle olduğunu umarım.

  
Bütün kediler öyledir de, Kedi Jr. bambaşka bir karakterdi.

Tam bir centimen, onun gibisini evdeki cadalozlar bir daha zor bulur. Kız kediler O'na sataştığında dahi zor durumda kalmadıkça karşılık vermezdi.

Sefa pezevengiydi. Poposunu nereye yaydığı mühim değil, yeter ki yaysın. Döker, saçar, gene bildiğinden şaşmazdı. Evdeki en iyi yerleri bulurdu. Kendine uyumak için seçtiği yerler hep kapılırdı yavrucağımın. İşte bunlar hep beyefendilik...

Pek zora gelemezdi. Yaramazlık yaptığında elinde totoya vurmak için terlikle geldiğini mi gördü, hop iki seksen yatar, Shrek'teki bir şey isteyen Çizmeli Kedi gibi bakardı. Sıkıysa kız. Gülerdik. Çok komikti Kedi Jr. Azıcık da serseri. Şeytan tüyü olanlardan... 

Tüm süper kahramanların göğsünde adlarının baş harfi yazar ya, bizimkinin başında M'si vardı. Kimbilir hangi gizli ismin işareti? Belki de kedi diyarında adı M ile başlayan, pelerinli bir kahraman filandır.

Marul, balık ve ekmeği delicesine severdi. Hele ekmeği öyle bir yerdi ki, anası bunu fırında doğurmuş derdik. Masadan ekmek kapmak ata sporuydu.


Çok konuşurdu. Kuşlarda, Feli ve Cancan'la, benimle, annemle, ama en çok babamla. El ele otururduk. Muhabbet ehliydi anlayacağınız...

Verhasıl, güzel adamdı Kedi Jr. 

2003'te birdenbire girip sarıya boyadığı hayatımızdan 2013'ün 17 Aralık'ında yine birdenbire gitti.

Çok acıttı gidişi... 

Bir tek uyurken azalıyor.

Zaman geçecek, evrendeki sarılar yeniden yerine oturmaya başlayacak ama 'Sarı Şey' en azından dünyevi olarak artık bizimle olmayacak.

Al sana acısıyla, hatıralarıyla yaşamak zorunda kalacağın bir kayıp daha...

O huzur içinde toprağa, yağmura, suya ve ağaca karışırken biz kalanlar, Jr'ımızsız yaşamayı öğrenmek zorundayız.

Tüm ölüm-kalımlar gibi.

Güle güle iyi kalpli oğlan çocuğu...

Not: Dünyanın en güzel sarı kedisini evin mutfak penceresinden görünen güzel bir incir ağacının altına, yerine yatırdık. Günlerdir gıpgri olan hava inadına güneşliydi. Şimdi güzel oğlum toprakla hemhal olup, her yazın sonunda incir olacak. Doğadan gelip, doğaya dönecek... Her incir ağacında güzel kalbini hatırlayacağım. Doğanın yasası böyle ve ben o yasaya inanıyorum.

Hiç yorum yok :