Burası Bak Suadiye, Kızlar Bir Kurabiye...

Şu sıkıcı mı sıkıcı hayatın nispeten kendime ait olan anlarında yapmaktan en çok keyif aldığım şeylerden biri kanepeye yayım yayım yayılıp Türk filmi seyretmektir. Aşağıdaki şarkıyı Ozan hatırlattı dün, Gırgıriye filminden bir sahneyle hep birlikte el çırparak söyleyelim:

Güzelim Şaziye, Tatlım Zekiye/ Lokumum Neziye, Nonoşum Hayriye/Güzelim Saniye, Canım Lütfiye/ Amanın Nuriye, Meleğim Huriye/ Burası bak Suadiye/ Kızlar bir kurabiye/ Elbiseler abiye/ Oldum bi tuhafiye/ Al bir kutu pişmaniye/ Hiç durma ye anam ye/ Ziyade olsun hababam ye/ Ay ne olursun bi daha ye/ Afiyet olsun de babam ye/ Bi tanede benim için ye/ Daha doymazsan gel beni ye.

Hani Kazancakis'in Zorba'sı oğlunun ölüm haberini alınca başlamış ya oynamaya... Etrafındakiler bakakalmış ya Zorba'nın dansına. Halbuki müzik olmasa, dansı olmasa asıl o zaman delirirmiş ya Zorba, ölmemek için vurmuş ya kendini oynamaya. İşte o hesap benimkisi de. İşte ondandır ki bu bahar, hiç olmadığı kadar "atalım göbecikleri baharı" olsun bize, size, hepimize:

2 Mayıs Fanfare Ciocarlia

5 Mayıs Ahırkapı Hındrellez Şenlikleri