Bu hatunların başınıza gelen en kötü şey olmadığı konusunda iddialıyım. Yatıp kalkıp dua edin ya da reiki yapın, ben şarkı söylüyor olsaydım, ve üstelik şeytan kulağına kurşun o şarkıların sözünü-müziğini kendim yazıyor olsaydım, mahvolmuştunuz. İnanın bana, geçtiğimiz sene bu zamanlar tez yazmaktan arta kalan vakitlerde balkonda çamaşır asarken söylediğim en ufak noktalama işareti bile bana ait olan şarkıyı tesadüfen duyup da "aman yarabbim, bu ne harkulade bir ses, hemen gazinoma assolist yapayım" diyen bir Erol Köse Production olmadığı için şanslısınız.

İşte ortalığı kırıp geçirebilecekken sahibesinin pembe panjurlu ve sakin bir hayat istemesi nedeniyle tozlu raflarda küflenmeye bırakılmış o şarkı, işte ilk Metaformik Şaheserim: "Sinek Kadar Kocam Olsun, Başımda Dursun"

Müziğini ise... Duymak bile istemezsiniz. Tek sözcükle tarif etmem gerekirse elektronikaltyapılıfüjınikteknopop.

Emily Haines'in bütün bunlarla ilgisi ise... Yoktur.