Türk filmlerindeki çelişkiye hayranım. Mesela şu anda Filiz Akın ile Ayhan Işık’ın Karlı Dağdaki Ateş filmini izliyorum. Filiz Akın önce seni sevmiyorum, senden nefret ediyorum diyor, birkaç saniye sonra seviyorum diye sarılıyor, bir sonraki sahnede yaklaşma bana diye Ayhan Işık’ı ittiriyor. Ne yalan söyleyeyim, benden de kararsızlar varmış meğer…

Eskişehir’deyim. Kalabak suyuma, Bolulu Hasan Usta’nın krem karameline, eski fotoğraflarıma, okulun yayıl yayılabildiğin kadar çimenlerine kavuştum.Arkamda ise ailemi, eski fotoğraflarımı, kedilerimi, dostlarımı, Yeditepe’yi, izlenmemiş filmleri bıraktım. Her an dönebilirim, kurtuluş yok benden.

İlk fotoğraftaki uzatılmış ayaklar geceki tren yolculuğundan yorgun argın çıkan ve iki ders arası bulduğu iki saat molada çimlere yayılıp hem güzel havanın tadını çıkaran, hem de şekerleme yapan bendenize ait. Yanımdaki şahıs ise sorgusuz sualsiz yanıma kurulan davetsiz misafirim. Arsız herif izin almadığı gibi sanki babasının çimeni gibi yanıma böylece uzanıp keyif çattı. Birlikte yarım saat kadar siesta yaptıktan sonra derse gitmek için kalktığımda hala uyuyordu, başını kaldırıp bakmadı bile nankör. Yani… Aniden karşıma çıkan son aşkımı da böylece terk etmiş bulunuyorum. Kısa dönem ilişkilerin kadınıyım vesselam.

Etiketler: Hayat