"Merhaba İstanbul" dedi Madeleine Peyroux konsere başlarken... Konseri çabuk bitireceği için dinleyicilerinden özür diledi, Amerika'ya uçması gerekiyormuş.Sepetçiler Kasrı'nda rüzgarlı bir havada, tam iskeleye yanaşmış arabalı vapurun gürültüsüne yük treninin tıngırtıları karıştı. Madeleine şarkısına başladı "Dance Me to the End of Love" Rüzgar yavaştan hızını arttırdı. Bu büyüleyici şarkının melodileri motor gürültüsüne karışıp dikkat dağıttı. Zaten konserin ilerleyen dakikalarında "What a strange City İstanbul is... A train in the ship! Because of that İstanbul is European! But we are familiar this situation. İstanbul makes me remember long journeys. We are always on road." ( İstanbul ne garip bir şehir... Geminin içinde tren! İşte tam da bu nedenle İstanbul Avrupalı. Ama biz yolculuklara alışığız. Hep yoldayız.) diyecek ve Lonesome Road şarkısına başlayacaktı...(http://www.madeleinepeyroux.com/index.php?id=audio.php)

Ben "Between The Bars" adlı şarkıyı bekledim, söyledi... Ama keşke bis yaptıktan sonra tekrar, onu gerçekten severek dinlemeye kalanlar için söyleseydi... Olsun Madeliene, sen "Drink up baby, drink up all night..." diye başlayıp şarkının bir yerinde iç çektiğinde ben gökyüzüne baktım şöyle bir... Bulutlu, yıldızsız, lacivert gökyüzüne...

Konser devam ederken üşüyen ve belki de sıkılan insanların yarısı konser alanını terketti. Konser o andan "Bye İstanbul, sorry for this quick concert, hope we will meet again" diyip de sahneden ayrılıncaya kadar çok daha keyifli devam etti. Bis yaptıktan sonra söylediği iki parça konserin benim için en keyifli 10 dakikasıydı.

Madeleine İstanbul'daydı dün gece... Sıkıştırılmış bir konserdi, çalalım da uçağa yetişelim havası vardı, vardı ama sahneden de sıcaklık yayılıyordu serin İstanbul gecesine...

Etiketler: konser, müzik